Tenim hâlâ güneşin sıcaklığını taşıyor, kapıyı açtığımda ilk hissettiğin şey bu. Uzun bir günün ardından Bitez sahilinden Cumhuriyet Caddesi’ne kadar uzanan yolda ayaklarım hafifçe kumlu, tenim tuzlu. İçeri girdiğinde sadece sıcaklığı değil, aynı zamanda sakin ve gizli bir köşede olduğunu hissediyorsun.
Odada yavaşça dolaşıyorum, parmaklarım kumaşın üzerinde kayıyor. Bodrum Kalesi’nin ışıkları uzaktan belli belirsiz yansırken, sana sadece bana ait bir saat sunuyorum. Yavaş ve derin, teninle tenimin buluştuğu an dışında hiçbir şeyin önemi kalmıyor. Biraz sonra kapıyı kapatırken geriye sadece yumuşak bir nefes ve sıcaklık kalıyor.
Comments